Spis treści

← 2. Chemia w życiu codziennym i w naukach przyrodniczych

4. Właściwości fizyczne substancji →

3. Substancja, ciało fizyczne i materiał

Na pierwszej lekcji powiedzieliśmy, że chemia bada substancje. Teraz przyjrzymy się im dokładniej i nauczymy się odróżniać trzy pojęcia, które w mowie potocznej często się mieszają: substancję, ciało fizyczne i materiał.

Cele lekcji

Zanim zaczniesz. Na stole leżą gwóźdź, łyżka i klucz. Wyglądają różnie, ale ktoś twierdzi, że gwóźdź i łyżka mogą być zrobione z tego samego. Czy to możliwe? Zapisz, jak byś to sprawdził, i zastanów się, o co właściwie pytasz: o kształt czy o coś innego.


Ciało fizyczne

Zestaw przedmiotów: gwóźdź, łyżka, klucz, szklankaFot. 1. Przykłady ciał fizycznych

Gwóźdź, łyżka, klucz, szklanka, kropla deszczu, kamień, drzewo, a nawet twój ołówek, to wszystko są ciała fizyczne. Mają określony kształt i rozmiar, zajmują miejsce w przestrzeni, możemy je zobaczyć, dotknąć, zmierzyć lub zważyć. Ciała fizyczne można policzyć: dwa gwoździe, trzy łyżki, jedna szklanka.

Zwróć uwagę, że w chemii słowo „ciało” nie oznacza tego samego co w mowie potocznej. Ciałem fizycznym może być kamień albo metalowy klucz, a także twoje ciało, bo każde z nich ma swoje granice w przestrzeni.

Zapamiętaj. Ciało fizyczne to dowolny przedmiot o określonym kształcie i rozmiarze, który zajmuje miejsce w przestrzeni. Ciała fizyczne możemy policzyć.

Substancja

Gdy zapytasz, z czego zrobione jest dane ciało fizyczne, odpowiedź wskaże substancję. Gwóźdź jest zrobiony z żelaza, szklanka ze szkła, a kropla deszczu z wody. Żelazo, szkło i woda to substancje.

Substancja nie ma własnego kształtu ani rozmiaru. Mówimy „żelazo”, „woda”, „cukier” niezależnie od tego, w jakim kształcie i w jakiej ilości występują. Substancji nie liczymy tak jak ciał, tylko określamy, ile jej jest, na przykład w gramach, kilogramach lub litrach.

Ciało fizyczne Substancja
Pytanie Co to za przedmiot? Z czego jest zrobiony?
Kształt i rozmiar ma nie ma własnego
Można policzyć? tak (dwa gwoździe) nie; określamy ilość, np. masę
Przykłady gwóźdź, szklanka, kropla, kamień żelazo, szkło, woda

Jedna substancja, wiele ciał

Żelazny gwóźdź, śruba i klucz francuskiFot. 2. Różne ciała, jedna substancja: żelazo

Z tej samej substancji można wykonać bardzo różne ciała. Żelazo spotkasz w gwoździu, w śrubie, w kłódce i w szynie kolejowej. Woda jest w kropli, w jeziorze, w szklance i w kałuży. Szkło tworzy szklankę, okno, butelkę i soczewkę okularów.

Działa to także w drugą stronę: ciała o tym samym kształcie mogą być zbudowane z różnych substancji. Kubek może być ceramiczny, szklany, metalowy albo plastikowy, a mimo to nazwiemy go kubkiem. Kształt i przeznaczenie to jedno, a substancja, z której ciało jest zrobione, to drugie.

Ciało fizyczne Z jakiej substancji może być zrobione?
kubek ceramika, szkło, metal, tworzywo sztuczne
łyżka stal, drewno, tworzywo sztuczne, srebro
okno szkło, tworzywo sztuczne
moneta różne stopy metali

Dzięki temu rozróżnieniu wiesz, co chemik ma na myśli, gdy mówi o substancji: nie interesuje go, czy ma przed sobą gwóźdź, czy śrubę. Interesuje go, z czego to jest zrobione.

Materiał

Stos desek, cegły i szklane tafle na placu budowyFot. 3. Materiały budowlane: drewno, cegła, szkło

Gdy chcemy coś wykonać, wybieramy odpowiedni materiał. Materiał to substancja albo kilka substancji, które człowiek wybrał lub przygotował, by wytworzyć z nich ciała fizyczne o określonym przeznaczeniu. Budowniczy używa materiałów budowlanych: drewna, cegły, szkła, betonu, stali. Krawcowa korzysta z materiałów tekstylnych.

W wielu przypadkach materiał to po prostu inna nazwa substancji, na przykład szkło czy miedź. Czasem jest jednak połączeniem kilku substancji, które razem lepiej nadają się do zadania niż każda z osobna. Stal powstaje z żelaza z dodatkiem innych składników. Beton z cementu, piasku, żwiru i wody. Takiego materiału nie nazwiemy jedną substancją.

Dowiedz się więcej. Od materiałów, z których ludzie najczęściej wytwarzali narzędzia, nazwano całe epoki w dziejach: epokę kamienia, epokę brązu, epokę żelaza. Każda z nich zaczęła się, gdy ludzie nauczyli się obrabiać nową substancję.

Dlaczego do budowy okna używamy szkła, a nie drewna? Dlaczego garnek robimy z metalu, a nie z papieru? Odpowiedź zależy od tego, jak zachowują się poszczególne substancje, czyli od ich cech. Na to pytanie odpowiemy na następnej lekcji. Na razie zapamiętaj, że materiał wybieramy ze względu na to, do czego ma posłużyć.

Trzy pojęcia razem

Pojęcie Co oznacza? Przykład
Ciało fizyczne przedmiot o określonym kształcie, który można policzyć szklanka
Substancja to, z czego zbudowane jest ciało szkło
Materiał substancja lub kilka substancji dobrane do wykonania ciał o określonym przeznaczeniu szkło używane do produkcji szklanek

Ważne. W mowie potocznej często mówimy „szkło” o szklance („podaj mi szkło”) albo „plastik” o przedmiocie z tworzywa. W chemii tych słów używamy dokładnie: szkło to substancja lub materiał, a szklanka to ciało fizyczne.


To najważniejsze

Sprawdź się

  1. Wyjaśnij, czym różni się ciało fizyczne od substancji. Podaj po dwa przykłady każdego z nich.
  2. Które z poniższych słów nazywają ciała fizyczne, a które substancje: srebro, łyżeczka, woda, kropla, szkło, okno, miedź, drut?
  3. Podaj trzy ciała fizyczne wykonane z żelaza.
  4. Podaj trzy różne substancje, z których może być wykonany kubek.
  5. Czym jest materiał? Podaj jeden przykład materiału zbudowanego z kilku substancji.

Zastosuj

  1. Uzupełnij brakujące nazwy ciał i substancji:
    1. ciało: pierścionek; substancja: ......;
    2. ciało: ......; substancja: szkło;
    3. ciało: butelka; substancja: ......;
    4. ciało: ......; substancja: miedź.
  2. Rozejrzyj się po swoim pokoju. Wybierz pięć ciał fizycznych i dla każdego napisz, z jakiej substancji (lub substancji) jest zrobione. Jeśli nie wiesz, napisz „nie wiem” i zaznacz, jak to sprawdzić.
  3. Wróć do pytania ze wstępu. Czy gwóźdź i łyżka mogą być zrobione z tego samego? Jak odpowiesz, używając pojęć z tej lekcji?

Dyskusja

  1. Dlaczego potoczne „szkło” i „plastik” czasem oznaczają przedmioty, a czasem materiały? Czy to może prowadzić do nieporozumień?
  2. Dlaczego, twoim zdaniem, ludzie nadali epokom nazwy od materiałów, a nie od wynalazków czy władców?